Þarna, í s.k. Sudtribune stúku hjá Borussia Dortmund verð ég, ásamt Tryggva vini mínum, eftir 3 vikur, á leikvangi sem tekur 80 þúsund manns, á leik sem [þegar þetta er skrifað] eru innan við 4000 miðar lausir á og fer fram í fjölmennasta landi Evrópu, hjá liði sem hefur orðið þýskur meistari 3x á síðustu 15 árum. Sudtribune stúkan er n.k. Kop stúka þýskalands, og stærsta frístandandi stúka Evrópu.
Stuðningsmenn Borussia syngja m.a.s. You'll Never Walk Alone, einsog þeir sem sitja í orginal Kop stúkunni á Englandi, og ferst það bara nokkuð vel úr hendi:

Fyrir þennan miða borgaði ég 26 evrur, og það bara á netinu í góðum fílíng í dag.

Miði á völlinn hjá sambærilegu liði á Englandi (3x Englandsmeistari síðustu 15 ár), á sambærilegan leik (standard deildarleik)  kostar á sama tíma frá 137 evrum, eða hátt í 6x meira en miðinn á völlinn í þýskalandi kostar.
Hvað er eiginlega komið fyrir þessa ensku úrvalsdeild, sem sama liðið hefur unnið í 11 skipti af 17, og aðeins 4 lið hafa náð að vinna allt í allt, auk þess sem miði á völlinn kostar hvítuna úr augunum á venjulegum verkamanni.
Það er nefninlega þannig að þó að einstaka leikir séu spennandi í enska boltanum, er deildin sjálf hrikalega óspennandi og fyrirsjáanleg, eins og staðtölurnar frá stofnun hennar sanna (enska úrvalsdeildin varð til 1992):

Þúveist, fokk enski, áfram þýski!

  

Hvernig er það, er Steve Jobs (sem mér hefur reyndar alltaf fundist vera snillingur) persónulega búinn að gefa út þá skipun að verksmiðjustarfsmenn Apple í Kína klíni e-m vírus ofaní umbúðir allra Apple afurða að undanskildum iPod ?
Ástæða þessara vangaveltna er sú staðreynd að allir sem eignast eitthvað frá Apple sem er stærra en iPod virðast nánast undantekingalaust breytast í douchebags.

Getur ekki einhver hringt í sérstaka saksóknarann ? (sem er reyndar fyndnasti opinberi titill síðustu 10 ára a.m.k.)

  

Er bara að dunda mér við síðuna í hægðum mínum (ekki samt literally).

Íslenskun og fínpússun kemur smám saman

  

Ég er McDonalds fan, og skammast mín ekkert fyrir það.

Ég man ennþá daginn sem McDonalds opnaði í Skeifunni, daginn sem Davíð Oddsson slafraði í sig fyrsta BigMacnum, Alli bekkjarbróðir minn gerði sér sérstaka ferð niðreftir á hjóli til að geta farið í drive-through, og við strákarnir tókum allir leið 6 frá Hlíðaskóla niðurá Sogaveg, og löbbuðum þaðan yfir á McDonalds. Makkinn var ekki lengur eitthvað forboðið útlandanammi, það var hægt að fá sér Makka á Íslandi. Manni fannst það að hafa McDonalds veitingastað innan landsteinanna vera ákveðin mælistika á siðmenningu, á það að vera 'alvöru þjóð', og alltíeinu vorum við Íslendingar orðnir akkúrat það;  alvöru.

Ég man ennþá ferðirnar sem við Orri vinur minn fórum á coltinum mínum niðrá Makka, átum og gerðum okkur glaðan dag. Coltinn minn var reyndar "sérútbúinn" með súper öflugri framljósahreinsisprautu, sem var hægt að snúa örlítið til hliðanna, og senda langar bunur af rúðupissi t.d. innum bílalúgur og á gangandi vegfarendur, sem jók skemmtanagildi ferðanna talsvert.

Ég man líka eftir því þegar sóðabúllan Hressó var aksjúallí McDonalds og seldi BigMac og ostborgara útá Lækjartorg útum lúgu um helgarnætur. Hafandi gert margar vísindalegar úttektir á húsakynnun Hressingarskálans í gegnum tíðina, vil ég meina að hnignun staðarins hafi einmitt hafist fyrir alvöru þegar McDonalds flutti þaðan út, s.s. löngu áður en ákveðinn hópur Hornfirðinga hóf að frekventa stofnunina.