Ég er McDonalds fan, og skammast mín ekkert fyrir það.
Ég man ennþá daginn sem McDonalds opnaði í Skeifunni, daginn sem Davíð Oddsson slafraði í sig fyrsta BigMacnum, Alli bekkjarbróðir minn gerði sér sérstaka ferð niðreftir á hjóli til að geta farið í drive-through, og við strákarnir tókum allir leið 6 frá Hlíðaskóla niðurá Sogaveg, og löbbuðum þaðan yfir á McDonalds. Makkinn var ekki lengur eitthvað forboðið útlandanammi, það var hægt að fá sér Makka á Íslandi. Manni fannst það að hafa McDonalds veitingastað innan landsteinanna vera ákveðin mælistika á siðmenningu, á það að vera 'alvöru þjóð', og alltíeinu vorum við Íslendingar orðnir akkúrat það; alvöru.
Ég man ennþá ferðirnar sem við Orri vinur minn fórum á coltinum mínum niðrá Makka, átum og gerðum okkur glaðan dag. Coltinn minn var reyndar "sérútbúinn" með súper öflugri framljósahreinsisprautu, sem var hægt að snúa örlítið til hliðanna, og senda langar bunur af rúðupissi t.d. innum bílalúgur og á gangandi vegfarendur, sem jók skemmtanagildi ferðanna talsvert.
Ég man líka eftir því þegar sóðabúllan Hressó var aksjúallí McDonalds og seldi BigMac og ostborgara útá Lækjartorg útum lúgu um helgarnætur. Hafandi gert margar vísindalegar úttektir á húsakynnun Hressingarskálans í gegnum tíðina, vil ég meina að hnignun staðarins hafi einmitt hafist fyrir alvöru þegar McDonalds flutti þaðan út, s.s. löngu áður en ákveðinn hópur Hornfirðinga hóf að frekventa stofnunina.